Jest to pytanie bardzo istotne i należy je zadać sobie już na początku naszej drogi, której celem jest próba podporządkowania sobie posłuszeństwa komputera. Jest wiele dróg programistycznych, ale oficjalnie mówi się o trzech z nich, gdyż są tylko trzy podstawowe podziały zaawansowania języków programistycznych.

Pierwszą drogą są jezyki najłatwiejsze, można wręcz powiedzieć akademickie, które są bardzo łatwe i pozwolą w prosty sposób napisać program. Jest to naprawdę istotne, gdyż wybierając te języki wcale nie mamy szerokiego pola zakresu. Jest to np. język Prolog, który jest nauczany przez kilka miesięcy na studiach, by zbadać poziom logicznego myślenia. I na tym powinna się kończyć jego rola.
Drugim elementem wyboru mogą być języki średnio zaawansowane, które są obecnie najpopularniejszą metodą programistyczną. Należą do nich m.in. Delphi, oraz język C. Są one idealne jeśli chodzi o hobby. Młodzi ludzie programujący właśnie w tych językach, często nie wiedzą, że są języki lepsze, które mają większe możliwości.
A one istnieją. I stanowią trzecią, ostatnią i najtrudniejszą grupę języków komputerowego programowania. Dzięki nim Twój komputer stanie się Ci całkowicie poddany. Takim językiem jest np. Python, którego opanowanie będzie najlepszym krokiem pozwalającym na odnoszenie sukcesów w pracy. Trzeba jednak pamiętać, że zanim zabierzemy się za najtrudniejsze, przyda się nam pobieżna chociaż wiedza o językach średniego przynajmniej zakresu. Bo wszakże nie chodzi tu o umiejętność znajomości kodu, ale też o logiczne myślenie, bez którego marzenia o pisaniu programów komputerowych pozostaną marzeniami.

Jeśli już podjęliśmy decyzję to czas chyba wybrać język, którego nauce chcielibyśmy się poświęcić na początek. Języków programistycznych jest naprawdę masa i ciężkie zadanie stoi przed Tobą. Wybrać odpowiedni język to podstawa. Jeśli wybierzemy za trudny lub całkowicie nieprzydatny, to możemy się zrazić w późniejszym terminie.

Najlepszym językiem na początek dla nas wbrew pozorom nie będzie żaden z języków służących do pisania programów. Co prawda możemy zacząć od języka pisząc od razu w Turbo Pascalu, ale to już w ostateczności, jeśli chcemy ominąć naprawdę ważne podstawy. Jesli jednak nam się nie spieszy do polecam zacząć od języka, w którym piszę się strony internetowe, czyli html. Jest on bardzo prosty, jego opanowanie pobieżne może nam zająć wręcz tydzień. A język ten przyda nam się jako prenauka i wprowadzenie do poważniejszych zadań. Poza tym język html jest w przeciwieństwie do niektórych najprostszych języków bardzo pożyteczny. Z Basica, czy też Pascala bardzo rzadko się korzysta, natomiast html jest powszechnym standardem pisania stron www. Tak więc warto ogarnąć swoją wiedzą nie tylko języki komputera, ale także powszechny język w Internecie.
Mamy dwie drogi wyboru. Możemy pisać dla komputera własnie, ale to wymaga wielu kompilatorów, zewnętrznych bibliotek i jest ogólnie więcej zachodu. Dlatego polegam właśnie drogę programowania internetowego. Po html można sięgnąc za PHP. Jest on zdecydowanie mniej wymagający niż Delphi, i łatwo się go nauczyć. Poza tym jest w ostatnich czasach wielkie zapotrzebowanie na programistów PHP.

To jaką wybierzesz drogę zależy wyłącznie od Ciebie. Powinna być to Twoja osobista decyzja zależna od Twoich oczekiwań od oprogramowania.

O co w tym wszystkim chodzi? Wszakże programowanie komputerów istnieje już od wielu lat, a dopiero teraz stało się tak popularne wśród młodych ludzi. Pisanie oprogramowania stało się hobby młodego pokolenia. Dlaczego?

Pierwwszym aspektem jest to, że niegdyś był utrudniony dostęp do komputera. Nie każdy mógł do niego dosiąść ze względu na wysoką cenę samego komputera, oraz przez to, że aby w ogóle móc z niego korzystać trzeba było wykupić pakiet godzin. Dziś komputery są w każdym domu i to coraz częściej jest ich więcej niż jeden. Do tego coraz szerszy dostęp do sieci powoduje, że coraz więcej wiemy o programowaniu ze stron internetowych. No i oczywiście szkoła ma na nas wielki wpływ. W końcu w ostatnich czasach to w szkole pojawiły się na lekcjach informatyki na niektórych kierunkach szkoły średniej kompilatory do pisania programów na komputer.
Kolejnym aspektem jest to, że wielu młodych ludzi ma zapędy programistyczne. Po obejrzeniu filmu Matrix wzrosła znacznie popularność programów do tworzenia oprogramowania komputerowego, służącego przecież także do hackingu. Każdy chciałby być hakerem tak, jak Mr. Anderson. Cyfrowy kod jest dla wielu młodych ludzi tajemnicą, którą pragną rozwiązać. Tajniki komputera leżą właśnie w tej sztuce, którą młodzi pragną opanować.

Programowanie komputerowe to świetna zabawa, ale także jeśli się w to zaangażujemy może stać się naszym sposobem na życie. Rośnie zapotrzebowanie na wszelkiego rodzaju programiastów i naprawdę nietrudno jest znaleźć pracę w tym zawodzie, jeśli dobrze zna się język programowanie komputerów.

Wiele razy słyszymy o takich ludziach przeglądając strony internetowe. Tworzą oni nawet swoje własne społeczności na chatach i forach. Kim jednak jest naprawdę ta grupa społeczna? Czym się zajmuje? Postaram się przytoczyć wam teoretyczną i jak najbardziej rzeczową prezentację programisty.

Definicyjnie programista jest to osoba, której zadaniem jest tworzenie oprogramowania komputerowego, bądź też dla innego typu sprzętu rtv. Jednak do zadań programisty nie należy jedynie tworzenie oprogramowania, ale także jego modyfikacja, mająca na celu ulepszanie środowiska, oraz zapobieganie błędom w jego funkcjonowaniu. Programista może oznaczać zarówno zawód, jak i po prostu hobby. Zwykle ludzie kojarzą programistę z pisaniem kodu źródłowego programu i jest to na pewno jedna z prawdziwych tez. Również faktem jest, że programiści są kojarzeni jako ludzie związani z tworzeniem programów wyłącznie na komputer osobisty, a nie jest to prawda. W rzeczywistości programista to osoba, która tworzy oprogramowanie na wszystkie możliwe urządzenia elektryczne wymagające “serca” tzn. potrzebujące kodu, który pozwoli im wykonywać ściśle działające według nich polecenia i wytyczne.
Z programistą związane jest także kilka mitów. Nieprawdą jest, że programiści to osoby uzależnione od komputera, zmęczone przesiadujące przed nim godzinami. W rzeczywistości wielu z nich prowadzi raczej ciekawe życie, bardziej finansisty, niż człowieka ograniczonego przez nałóg komputerowy.

To tylko zalążek tekstu, jaki mam nadzieje kiedyś o programistach powstanie. Bardzo ciekawe jest to, ze są oni powodem wielu dowcipów, równie jak blondynki, czy brunetki. Jednak zupełni im to nie przeszkadza.

Po pierwsze, jeśli zadajesz sobie to pytanie to bardzo niedobrze. Pół biedy, jeśli jest ono zadane z ciekawości. Gorzej, jeśli zadajesz je tylko dlatego, że nie wiesz czy chce Ci się zacząć w ogóle naukę programowania. Jeśli jest to ta druga opcja to prosimy Cię grzecznie o opuszczenie tej strony, gdyż nie jest ona dla Ciebie przeznaczona. Programowanie nie jest dla ludzi niezdecydowanych, którzy szukają tylko sposobu, jak iść ciągle po najprostszej drodzę nie przemęczając się.

Sztuka programowania komputerowego jest ciężką umiejetnością i jej nabywanie zależy od naszej woli. Nie da się całkowicie opanować języka programowania, gdyż zakres wiedzy jaki trzeba objąć, aby wszystko wiedzieć zajmuje nieraz całe życie. Proszę się jednak nie zrażać. Po prostu ważne jest, by to co chcemy robić nie było tylko chwilowym natchnieniem. Najlepiej by programować w każdej wolnej chwili. Niech stanie się to naszym hobby, umiejętnością, która będzie nam sprawiać radość. Jeśli tak będzie to zapewniam, że po roku nauki bedziecie już niezłymi programistami.
Najważniejsza w programowaniu nie jest wbrew pozorom wiedza teoretyczna. Nie jest to nauka ścisła, mimo, że bardzo związana z matematyką. Pisanie programów na komputer, oraz inne jednostki elektroniczne jest przede wszystkim wykorzystaniem umiejetności logicznego myślenia. Wykucie na blachę wszystkich komend niczego nam nie da, jeśli nie umiemy ich zastosować w rzeczywistości siedząc przed okienkiem kompilatora.

Warto więc zastanowić się dobrze, czy jesteśmy w stanie poświęcić temu całe życie, czy też nasz zapał szybko wygaśnie. Jeśli tak to lepiej dać sobie z tym spokój.

Są różne drogi pozyskiwania wiedzy dotyczącej programowania. Dawniej młodzi programiści nie mieli takich możliwości, oraz tak szerokiego zakresu działania. Czasy się jednak zmieniły. Zwiększyła się technologia pozyskiwania informacji i dzisiaj już każdy może podjąć się nauki programowania komputera.

W dzisiejszych czasach młodzi, lub wręcz przyszli jeszcze programiści pozyskują dane z sieci. Internet jest wciąż najwiekszym źródłem informacji na każdy temat, w tym także ten. Mając dostęp do sieci mamy dwie możliwości. Pierwszą jest poznanie kogoś, kto zna się na programowaniu i jest nam w stanie pomóc, czy to za pomocą różnych środków komunikacji, czy też osobiście, jeśli nie mieszka daleko. Drugą metodą jest pobranie z sieci jednego z wielu kursów programowania komputerowego. Jest ich w internecie bardzo wiele. Niestety ich wadą jest, że często są pisane przez niezbyt znających się na programowaniu ludzi. Nie mówie tutaj, że nie znają oni się kompletnie na tym co robią, ale o tym, że są oni wciąż amatorami i nie potrafią w pełni przekazać wszystkich rzeczy poprawnie. Złe przyzwyczajenia to najgorsze co nas może spotkać na początku przygody z komputerem, jako miejscem pracy programisty.
Kolejnym sposobem pozyskiwania wiedzy programistycznej jest zakupienie książek. Jest to najbardziej pewny sposób zdobycia umiejętności. Niestety na dobre książki trzeba wydać spore pieniądze. Co wtedy zrobić? Albo oszczędzić, albo ściągnąć wersje multimedialne książek, znacznie tańsze. Niestety wadą jest, że niewygodnie jest czytać multimedialne e-booki. Warto więc dobrze przemyśleć, gdyż to co wybierzemy może być decydującą opcją w naszym życiu.

Celem każdego programu komputerowego, oprócz jego poprawnego działania jest także to, by procesy wykonywał on w miarę szybko. Co to znaczy? Oprogramowanie powinno być stabilne na każdym komputerze, a to wiąże się z koniecznością posiadania zoptymalizowanego kodu.

Jak optymalizować kod? Do poprawnej optymalizacji trzeba niestety sporej wiedzy programistycznej i ciężko będzie poczatkującemu programiście stworzyć taki kod i wybrać takie możliwości, aby wszystko trwało maksymalnie szybko. Niektórzy, którzy siedzą w tym już wystarczająco długo i potrafią dobrać taki sposób zakodowania, żeby wszystko szło sprawnie. Oczywiście to też metoda prób i błędów.
No ale co zrobić. Wiele firm ma specjalnych ludzi, którzy zajmują się właśnie tylko optymalizacją kodu. Często jest to elita programistów, którzy mają z tego wielkie pieniądze. Szary informatyk nie może osiągnać takich zarobków, na pewno nie w tak krótkim czasie. By jednak zostać profesjonalnym otymalizatorem kodu trzeba pokończyć nie tylko studia wyższe, ale także specjalne kursy, które często nie są tanie. Trzeba więc sporo włożyć na starcie, zanim odniesie się sukces.

Choć optymalizacja kodu nie jest prosta, to jednak sporo chętnych jest na ten zawód. Ważne jest, aby od jak najwcześniejszego wieku bawić się w kodowanie i w programowanie, a z czasem przyjdzie doświadczenie. Metoda prób i błędów pokaże nam, które rozwiązania są najlepsze, a które lepiej ominąć. Na koniec warto pamiętać, że optymalizacja kodu powinna być robiona dopiero po zakończeniu prac programu, tak by wiedzieć jak on działa. Najgorszą rzeczą jest niewiedza.

Kod źródłowy jest to podstawowy wynik pracy programisty. Ten, pisząc kolejne linijki programu tworzy i udoskonala ciągle właśnie ten kod, a my, użytkownicy komputera widzimy już końcowe jego wyniki pod postacią programu komputerowego.

Kod źródłowy mimo tego, że jest tworzony przez programistę, to i tak nie jest surową formą programu. Każda instrukcja, którą zapiszemy w kodzie została jeszcze wcześniej zapisana. Surowym i początkowym układem kodu jest oczywiście system binarny komputera, który jest wskazywany w postaci jedynki, oraz zera w odpowiednim ciągu. Ten kod binarny jest dopiero przypisany i przetwarzany przez komputer jako kod źródłowy. A ten z kolei daje nam już gotowy program.
Takie przetwarzanie kodu źródłowego na język zrozumiały dla naszego komputera nazywamy kompilacją programu. Każdy program do pisania programów umożliwia kompilację, która to zamienia program w ciąg znaków systemu jedynkowego.
Programista zasiadając przed komputerem musi wiedzieć jakie komendy kodu źródłowego wywołają jakie polecenia od maszyny. Potrzebna do tego jest znajomość matematyki, oraz umiejętność poprawnego logicznego myślenia. Tylko najlepsi programiści są w stanie dokładnie wyobrazić sobie za pierwszym razem jak będzie wyglądać kod źródłowy programu, żeby program nie wywalił błędu. Pozostali muszą pracować metodą prób i błędów.

Kod źródłowy znacznie ułatwia pracę przy pisaniu programów. Kod jedynkowy jest bardzo skomplikowany i wątpliwe, czy ludzie mogą nauczyć się nim w pełni posługiwać. Nawet każdy znak pisany w tym tekście to ciąg kilkunastu zer i jedynek w odpowiedniej kolejności. A co dopiero program, w którym przeglądacie ten tekst.

Jeśli interesują Cię komputery i chciałbyś pracować w zawodzie związanym z nimi masz ciężki oddech do zgryzienia. Obecnie na rynku jest tyle pokrewnych zawodów związanych z komputerem, że wybór jest naprawdę ciężki. Ważne jest, byś robił to co naprawdę lubisz. Jeśli więc posiadasz umiejętność logicznego myślenia, a do tego bawiłeś się już w pisanie programów na komputer, to myślę, że powinieneś się zastanowić nad wyborem zawodu programisty.

Co jednak zrobić, by zostać dobrym programistą? Jest kilka ścieżek, niestety nie obędzie się bez wykształcenia wyższego. To znaczy, mając średnie wykształcenie na pewno uda nam się znaleźć w końcu pracę w zawodzie, ale niestety nie osiągniemy niczego więcej niż tylko poddanego w firmie. A na pewno każdemu z nas marzy się dowództwo nad kilkoma programistami, lub też stworzenie całej firmy programistycznej i zostanie jej dyrektorem. Na pewno już dobrze wiecie, kto zrobił tak i został jednym z największych ludzi XX wieku. Tak, mówię o Billu Gatesie.
Jeśli marzy Ci się poważny zawód programisty to powinieneś sięgnąć przede wszystkim po programy z średniej, bądź najwyższej półki. Pamiętaj jednak, że to, że wybierzesz programy najtrudniejsze i opanujesz je, nie odwołuje Cię od przynajmniej pobieżnego poznania niższych języków programowania komputerowego.

Zawód programisty jest bardzo przyjemnym zawodem. Robimy coś dobrego dla społeczeństwa komputerowego, a do tego nie trzeba ciągle studiować i przechodzić kursów, język programowania zmienia się stosunkowo rzadko, a do tego wszystkie są podobne więc opanowując jeden najważniejsze, nie będzie problemów z innymi.

Jest to pytanie, które należy sobie zadać zaraz na początku naszej przygody z programowaniem. Bo jeśli jest trudne to oznacza dla nas więcej czasu spędzonego przed  komputerem. Cóż, jest to pytanie względne. To wszystko zależy od naszego podejścia. Jeśli chcemy się poważniej w to zaangażować to koniecznością może być poświęcenie wielu miesięcy pracy. Choć pisanie programów to sztuka, której raz się ucząc ciężko zapomnieć, to jednak nie wskazane jest robienie sobie przerw w tym zadaniu.

Przede wszystkim programowanie jest czasochłonne. I nie wiąże się to bynajmniej z trudem samej istoty pisania algorytmów, ale przede wszystkim z objętością działu, jaką trzeba ogarnąć. Nie wystarczy nauczyć się jednego języka programowania. Aby efektywnie pisać programy i utrzymywać się z tego przyjdzie nam niestety konieczność opanowania wielu języków, jak największej ilości. Na nasze szczęście większość języków jest do siebie podobna. Dotyczy to np. Pascala, Delphi, oraz języka C. Gorzej jeśli chcemy programować w językach z najwyższej półki. W te trzeba włożyć już więcej pracy.
Najważniejsza rzeczą w nauce programowania, że to tylko i wyłącznie od Ciebie zależy, jak będzie przebiegać tempo poznawania przez Ciebie języków. Nie masz nauczyciela i nikt Ci nie pomoże. Wszystko jest do zrobienia, ale liczy się Twoje zaparcie. Jeśli się postawisz i będziesz sumiennie wykonywać postawione sobie cele, to całkiem możliwe, że uda Ci się osiągnąć sukces.

Jeśli więc nadal jesteś przekonany, że podołasz to jak najbardziej powinieneś spróbować. Efekty mogą być naprawdę ciekawe, a zdobytej wiedzy nikt Ci nie odbierze. Kto wie, kiedy Ci się przyda.