Kod źródłowy jest to podstawowy wynik pracy programisty. Ten, pisząc kolejne linijki programu tworzy i udoskonala ciągle właśnie ten kod, a my, użytkownicy komputera widzimy już końcowe jego wyniki pod postacią programu komputerowego.

Kod źródłowy mimo tego, że jest tworzony przez programistę, to i tak nie jest surową formą programu. Każda instrukcja, którą zapiszemy w kodzie została jeszcze wcześniej zapisana. Surowym i początkowym układem kodu jest oczywiście system binarny komputera, który jest wskazywany w postaci jedynki, oraz zera w odpowiednim ciągu. Ten kod binarny jest dopiero przypisany i przetwarzany przez komputer jako kod źródłowy. A ten z kolei daje nam już gotowy program.
Takie przetwarzanie kodu źródłowego na język zrozumiały dla naszego komputera nazywamy kompilacją programu. Każdy program do pisania programów umożliwia kompilację, która to zamienia program w ciąg znaków systemu jedynkowego.
Programista zasiadając przed komputerem musi wiedzieć jakie komendy kodu źródłowego wywołają jakie polecenia od maszyny. Potrzebna do tego jest znajomość matematyki, oraz umiejętność poprawnego logicznego myślenia. Tylko najlepsi programiści są w stanie dokładnie wyobrazić sobie za pierwszym razem jak będzie wyglądać kod źródłowy programu, żeby program nie wywalił błędu. Pozostali muszą pracować metodą prób i błędów.

Kod źródłowy znacznie ułatwia pracę przy pisaniu programów. Kod jedynkowy jest bardzo skomplikowany i wątpliwe, czy ludzie mogą nauczyć się nim w pełni posługiwać. Nawet każdy znak pisany w tym tekście to ciąg kilkunastu zer i jedynek w odpowiedniej kolejności. A co dopiero program, w którym przeglądacie ten tekst.