Jest to pytanie bardzo istotne i należy je zadać sobie już na początku naszej drogi, której celem jest próba podporządkowania sobie posłuszeństwa komputera. Jest wiele dróg programistycznych, ale oficjalnie mówi się o trzech z nich, gdyż są tylko trzy podstawowe podziały zaawansowania języków programistycznych.

Pierwszą drogą są jezyki najłatwiejsze, można wręcz powiedzieć akademickie, które są bardzo łatwe i pozwolą w prosty sposób napisać program. Jest to naprawdę istotne, gdyż wybierając te języki wcale nie mamy szerokiego pola zakresu. Jest to np. język Prolog, który jest nauczany przez kilka miesięcy na studiach, by zbadać poziom logicznego myślenia. I na tym powinna się kończyć jego rola.
Drugim elementem wyboru mogą być języki średnio zaawansowane, które są obecnie najpopularniejszą metodą programistyczną. Należą do nich m.in. Delphi, oraz język C. Są one idealne jeśli chodzi o hobby. Młodzi ludzie programujący właśnie w tych językach, często nie wiedzą, że są języki lepsze, które mają większe możliwości.
A one istnieją. I stanowią trzecią, ostatnią i najtrudniejszą grupę języków komputerowego programowania. Dzięki nim Twój komputer stanie się Ci całkowicie poddany. Takim językiem jest np. Python, którego opanowanie będzie najlepszym krokiem pozwalającym na odnoszenie sukcesów w pracy. Trzeba jednak pamiętać, że zanim zabierzemy się za najtrudniejsze, przyda się nam pobieżna chociaż wiedza o językach średniego przynajmniej zakresu. Bo wszakże nie chodzi tu o umiejętność znajomości kodu, ale też o logiczne myślenie, bez którego marzenia o pisaniu programów komputerowych pozostaną marzeniami.